Hallo allemaal,

op dit moment zijn we, waarschijnlijk net als jullie, nog aan het bijkomen van de deceptie van de WK-finale. In een Nederlands café in La Paz hebben we met vele Nederlanders de finale bekeken. Het zingen van het volkslied in het buitenland was in ieder geval een nieuwe ervaring. Verder gaan we er niets meer over schrijven.

Vanuit Cusco zijn we met een medi-cama (half-slaap) nachtbus naar Copacabana vertrokken. Onderweg tegen de ochtend werden we rond 6 uur gewekt en moesten we de bus uit. Met een klein busje gingen we verder naar de grens van Peru met Bolivia. Voor alle toeristen was dit in ieder geval onverwacht. Na het omslachtig halen van 2 stempels om Peru uit te komen konden we de grens overlopen. Peruaanse busjes mogen dit blijkbaar niet. Na ook hier aan alle formaliteiten te hebben voldaan vertrokken we met een Boliviaans busje naar Copacabana. Rond half 9 werden we op het centrale plein afgezet. Na al snel een goed hostel te hebben gevonden zijn we maar eens gaan kijken of we Bolivianos, de munteenheid, konden krijgen. Met de pinpas was dit niet mogelijk, gelukkig kon het bij de bank (uiteraard onder inhouding van een commissie) wel. Hierna zijn we het stadje maar eens gaan verkennen. Copacabana is niet erg groot maar wel gezellig. De mensen zijn hier ook rustiger dan in Cusco, wat wel lekker is. Wat vooral opvalt aan Copacabana is de grote kathedraal, deze ziet er echt geweldig uit. Niet te vergelijken met de kerken die wij tot nu toe hebben gezien. Je vraagt je dan echt af of de mensen al hun geld afstaan aan de kerk. Na de ¨tocht van Jezus¨, de kruistocht stond afgebeeld in standbeelden op de berg, te hebben gelopen hebben we de rest van de dag rustig aan gedaan.

De volgende dag zijn we vertrokken naar Isla del Sol. Dit eiland heeft voor de Inca´s de mythische betekenis als het eiland van de zon. Een kleiner eiland ernaast staat bekend als het eiland van de maan. Naar dit eiland hebben we de alternatieve route genomen. We hebben gewandeld naar Yampatuta, een plaats 25 kilometer van Copacabana. Langs deze route hebben we echt de levensstijl van de Bolivianen op het platteland kunnen zien. De mensen werken vooral op het land, middenin de zon en af en toe runnen ze er nog een winkeltje naast waar je drinken kunt kopen. Het werk gaat voornamelijk nog met de hand, machines hebben we weinig gezien. Het land is in deze tijd van het jaar vooral erg droog, er worden enkel schapen en varkens gehouden. Aan het einde van onze wandeltocht moesten we de oversteek maken naar Isla del Sol. In de havan van Yampaputa hebben de verhuurders van deze boten een mooie monopolie positie. Voor 90 Bolivianos konden we de oversteek maken. Hiervoor krijg je wel een privéboot met stuurman, regelmatig uitvallende motoren en een zigzag op weg naar het eiland. Een unieke ervaring. Op Isla del Sol aangekomen werden we direct ¨uitgenodigd¨ om overal te komen slapen. Uiteindelijk de keuze gemaakt voor hostel Inti Wayra. We kregen een geweldige kamer met schitterend uitzicht op het meer. ´s Avonds het begin van het eiland verkent en een pizza gegeten bij Manco Kapac (zie de lonely planet).

De volgende ochtend konden we vanuit onze kamer de zonsopgang prachtig bekijken. Na dit heerlijk relaxed te hebben gedaan konden we aanschuiven voor het ontbijt; pannekoek met jam en yoghurt met musli, appel en banaan. Op dit goede ontbijt zijn we aan de wandeltocht over het eiland begonnen. Het uitzicht is erg goed maar de Inca ruines waarover gesproken wordt vallen toch echt tegen. Bij de beelden van de Macchu Pichu vallen ze helemaal in het niet. Omdat we geen standaard tour over het eiland deden moesten we op een gegeven moment stevig doorlopen om op tijd bij de vertrekplaats van de boten aan te komen. Gelukkig waren we nog ruim op tijd om een ticket voor half 4, wat in de praktijk vertrek om 4 uur betekent, te bemachtigen. De boottocht over het Titicana (of Titikaka) meer was erg ontspannen. Uiteraard op deze hoogte wel een beetje fris maar lekker in de zon. 

Na terug te zijn gekomen in Copacabana hebben we direct onze tickets naar La Paz geboekt. Tussendoor hebben we bij een Boliviaanse nog even wat te eten gehaald, 4 verschillende broodjes en een cake. Ze kunnen hier in ieder geval ook erg goede cake maken. Overigens is het brood in Bolivia stukken beter dan in Peru, het is hier minder zoet en lijkt een beetje op stokbrood. De reis naar La Paz was ook echt een belevenis op zich, dit kwam niet in het minst door de buschauffeur, die menig langzamer reidend voertuig van de weg wilde drukken. Na anderhalf uur in de bus moesten we er opeens uit, het leger kwam de bus binnen. Nu is het vaak onduidelijk wat bedoeld wordt. In dit geval moesten we tijdelijk overstappen op de boot om de uitlopers van het Titicana meer over te steken. Ook de bus ging mooi op een drijvend vlot. Je kon merken dat de Bolivianen dit vaker doen want dit was wel erg soepel geregeld. Het vervolg van de busreis was hierna vrij standaard geworden. Tegen tien uur ´s avonds kwamen we in La Paz aan. Vanaf het busstation snel een taxi gepakt naar het hostel dat we op het oog hadden. Ook hier is het verkeer niets anders dan in Peru, regels lijken niet te bestaan en de claxon is het meest gebruikte onderdeel van de auto. Na deze lange dag was het erg relaxed dat we snel in ons hostel terecht konden.     

De komende dagen kijken blijven we nog even in La Paz. Vanuit hier boeken we onze tickets naar de zoutvlaktes in het Zuiden. Updates zullen dan ook wederom volgen. Als laatste van mijn kant even een beoordeling van de dames al hier. In Peru lijkt het alsof de vrouwen allemaal een langgerekte kont hebben. Ook is de rest van het figuur behoorlijk anders en hebben velen een behoorlijke buik. Traditionele kleding verhult dit voor een deel. Ook lijken alle vrouwen hier al vrij snel oud, wellicht dat dit door de vele zon-uren, mindere levensomstandigheden en/of voeding komt. Bolivia lijkt in diezelfde lijn te liggen, maar dit kan ik later beter beoordelen. Concluderend, voor de lokale dames hoef je deze kant van Zuid-Amerika niet op te komen.

Tot snel! Liefs,

Marloes & Job

 

Reacties